Ayşe Altan yazdı

  • 2016-10-31 08:26:40 Tarihinde Yazıldı
  • yazdir Yazdır
Ayşe Altan yazdı

 -bir sen varsın/

 içimdeki yalnızlığı vurmayan yüzüme-

Şehirler, yalnızlıkların üzerini örtmek içindir.

Sende kutsal sessizliğim, sende yağmurlarım var. Gökyüzüm var sende. Hiç dinmeyen isyanlarım...

Her şeyi değiştirdi gelişin...

Turnalar bile farklı süzülüyor,bulutların üzerinde. 

Yalnızlığım, turnalar kadar çoktu, gelişinden önce. 

Her şey nasıl da değişti gelişinle...

Tüm hüzünler, saklanacak yer aradılar kendilerine...

Zaman zaman, kendi olmaktan çıkar insan. Ama asıl, kendim olmaktan çıktığım zamanlarda bulduğuma inandırırım kendimi. Senin de öyle olduğunu biliyorum. Kendin olmaktan çıktığın zamanlarda, kendini bulduğunu biliyorum. Böyle zamanların çok olması -sayısını unutacak kadar çok olması hem de- hem senin hem de benim,kendimiz olmaktan çıktıktan sonra, asıl kendimizi bulduğumuz zamanların çok olması tek istediğim şey.

Kendin olmaktan çıkarak, kendini bulduğun zamanlarda, sana ve bana ait ne varsa zihninde, hepsini unut. Kendini bulduğun için, içindeki en saklı düşlerini uyut.

Düşündüğün tek şey, artık benim de kendim olmaktan çıkarak, asıl kendimi bulduğum zamanlar olsun. Yalnızca bunu düşünelim ikimiz de...

O zaman, ırmakların, nasıl bize doğru yön değiştirdiğine tanık olursun. Daha önce hiç görmediğin güzellikte ve çoklukta güvercin, artık yalnızca senin gökyüzünde kanat çırpıp, yalnızca senin o sonsuz ırmaklarında yıkanmak için, seninle birliktedir. 

Sen de daha önce hiç görmediğin bu güvercinlerle girersin ırmaklara, kendin olmaktan çıkarak, kendini bulduğun zamanlarda. Ben hep seni ve güvercinleri seyrederim. Irmaklara bakarım bir de...

Dağıldıkça kendi olan, aktıkça kendini bulan, kabardıkça gerçek rengine kavuşan ırmaklara...

Sen o ırmaklarda güvercinlere su verirken, ben de sessizce  senin olduğun yere akarım...

Şiirler ve öyküler bırakıyorsun bana, gidişinle...

Bugünlerde, sıkça söylüyorum adını kendime... Her harfini sıkça söylüyorum yüreğime...

Seni düşündükçe, mavi bir gecede yürüyorum hiç durmadan...

 

Gidişindeki bu ince yorgunluğu tanıyorum...